W 1960 r. Arabia Saudyjska rozpoczęła budowę rafinerii produkujących na rynek krajowy i na eksport. Wcześniej Królestwo musiało wysyłać ropę naftową do rafinerii zagranicą, a później importować przetworzoną ropę do własnego użytku. Kraj bardzo szybko rozwinął moce przerobowe przemysłu naftowego, poprzez działania zawarte w planie rozwoju z 1970 r. Dzisiaj, na terenie Arabii Saudyjskiej znajduje się 9 rafinerii, uznawanych za najnowocześniejsze na świecie. Produkcja tych rafinerii wzrosła z zaledwie 616 000 baryłek dziennie w 1970 r. do około 8 milionów baryłek dziennie 30 lat później. Rafinerie produkują benzynę, olej napędowy, paliwa, gaz ziemny w skroplonej formie (LPG), paliwo lotnicze, naftę, asfalt i inne produkty.

Polityka naftowa Arabii Saudyjskiej przewiduje także prowadzenie aktywnych działań na zagranicznych rynkach paliwowych. Jako pierwszy krok, Saudi Aramco i Texaco Inc. założyły spółkę joint-venture, nazwaną Star Enterprise, która miała przetwarzać ropę naftową i sprzedawać gotowe produkty na rynku północnoamerykańskim. Przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność w styczniu 1989 r., i dziś posiada sieć około 10 tysięcy stacji benzynowych oraz szereg centrów dystrybucyjnych w 26 stanach wschodniej części USA. Posiada ono także 3 rafinerie o łącznej mocy produkcyjnej na poziomie ponad 600 000 baryłek dziennie. Star Enterprise zostało rozwiązane w 1997 r., a jego kapitał przeniesiony do nowego joint-venture realizowanego wraz z Texaco Incorporated i Shell Oil Company, w wyniku czego powstała jedna z największych sieci rafineryjno-dystrybucyjnych w Stanach Zjednoczonych.

Saudi Aramco rozpoczęło także współpracę na zasadach joint-venture z południowokoreańską Ssang Young Company, dzięki czemu rozpoczęło produkcję i sprzedaż w Korei Południowej i na terenie południowo-wschodniej Azji. W ramach tej umowy Saudi Aramco stało się współudziałowcem dwóch rafinerii o łącznej mocy przerobowej 260 000 baryłek dziennie oraz udziałowcem w innych zakładach rafineryjnych i dystrybucyjnych. Kolejnym etapem było podniesienie możliwości produkcyjnych do ponad 500 000 baryłek dziennie, co nastąpiło w kwietniu 1997 roku.

W styczniu 1994 r., Saudi Aramco zakupiło 40 procent Petron, największego producenta i dystrybutora produktów naftowych na Filipinach. W kwietniu 1996 r. przejęło 50 procentowy pakiet akcji w greckim Vardinoyannis Group, firmie która rafinuje i dystrybuuje Avin Oil w Europie. Następnie, w 1996 r. Aramco negocjowało w sprawie przejęcia udziałów w rafinerii w Punjab, w ramach joint-venture z indyjskim Petroleum Company of India, a w czerwcu 1997 r. ogłosiło zawarcie joint-venture z Sinopec of China.

Ekspansja saudyjskich rafinerii oraz umowy joint-venture, dotyczące przetwarzania i dystrybucji ropy naftowej zagranicą są częścią strategii Królestwa, która zakłada dywersyfikację i rozwój przemysłu naftowego.