Przeprawa im. Króla Fahda jest konstrukcją wyjątkową w skali całego Półwyspu Arabskiego. Licząc 15,5 mil jest to druga, pod względem długości przeprawa morska na świecie, i od 1986 r. łączy Arabię Saudyjską z Bahrajnem. To arcydzieło inżynierii kosztowało 12 miliardów USD. Jego pięć mostów opiera się na 536 betonowych pylonach, z siedmioma nasypami zbudowanymi na płytszych wodach Zatoki Arabskiej. Jeden z nasypów jest tak duży, iż stanowi w istocie sztuczną wyspę na której znajdują się urzędy celny i imigracyjny, meczet i restauracja. Przeprawa nie tylko ukształtowała transport towarów i ludzi, ale umocniła również kulturalne i społeczne więzi pomiędzy obydwoma narodami.

Obecnie, kiedy większa część systemu autostrad już powstała, rząd przeniósł punkt nacisku z budownictwa na bardziej efektywne zarządzanie i utrzymanie istniejącej infrastruktury. Niemniej jednak budowa kolejnej przeprawy morskiej mające połączyć Arabię Saudyjską z Egiptem jest w fazie wstępnych projektów. Przeprawa o długości 9,24 mil pomiędzy Arabią Saudyjską i Półwyspem Synaj, przecinająca wyspę Tiran, połączyłaby wschodnie i zachodnie flanki świata arabskiego.

W 1940 r. Król Abdul Aziz zainicjował budowę biegnącej przez pustynię linii kolejowej z Rijadu do portu w Dammanie. Zarządzana przez rządową Saudyjską Organizację Kolejową (SGRO), linia została ukończona w 1951 r. W latach 90-tych przewieziono koleją pół miliona pasażerów i blisko 2 miliony ton towarów. Jednym z głównych zadań SGRO jest transport towarów z Dammanu, nowoczesnego portu nad Zatoką Arabską, do Rijadu. Linia kolejowa Rijad-Damman, ze stacjami tranzytowymi w Hofuf i Abkaik, jest obecnie przedłużana do miasta przemysłowego Dżubail, gdzie koncentrują się główne zakłady przemysłowe. W założeniu sieć kolejowa ma dotrzeć także do Mekki, Dżuddy i Medyny, a także przedłużona zostanie linia kolejowa, która połączy Rijad z obszarami wydobywczymi na północy kraju. Rozwój infrastruktury kolejowej jest realizowany głównie przez firmy sektora prywatnego.